پیام حضرت آیت‌الله العظمی فاضلی بهسودی دام‌ظله به مناسبت ماهِ محرم ۱۴۴۴ و برگزاری مراسم عاشورای حسینی

بِسم‌الله الرحمن الرحیم

اَلسَّلاَمُ عَلَي الْحُسَيْنِ وَ عَلَي عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ وَ عَلَي أَوْلاَدِ الْحُسَيْنِ وَ عَلَي أَصْحَابِ الْحُسَيْنِ

فرا رسیدنِ ماهِ محرم الحرام، ماهِ قیامِ سالار شهیدان، حضرت ابا‌عبدالله الحسین علیه‌السلام و حماسه‌ی خونین نینوا و اسارت اهل‌بیت بزرگوار آن امام همام را به ساحتِ ولی‌عصر(عج)، اُمّت اسلامی و پیروان و دلباختگانِ مکتبِ اهل‌بیت علیهم‌السلام تسلیت عرض می‌کنم. بیش از هزارو‌سه‌صد سال است که از وقوع این حادثه‌ی بزرگ و تاریخی می‌گذرد، اما گذشتِ زمان هرگز از نورانیّت و بالندگی آن نکاسته و فتنه‌ها و دسیسه‌ها نیز نتوانسته است این چراغ پُرفروغِ هدایت را خاموش نماید. گویا حکمت و سُنّت تخلف‌ناپذیر الهی چنین است که حق، در برابر باطل و نور، در برابر ظلمت، همواره پیروز بوده و باطل، هرگز توانِ مقابله با حق را نخواهد داشت. «يُرِيدُونَ لِيُطْفِئُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ» (صف/ آیه ۹). قیامِ سیدالشهداء در سال شصت‌و‌یکم هجرت رخ داد، اما آثار و برکاتِ آن محدود به ظرف وقوع آن نماند و پیام قیامِ سید‌الشهداء هر ساله، بیشتر و رساتر از سال پیش، امتداد می‌یابد و به نهضت­‌های اسلامی، پیشگامانِ قیام‌های آزادی‌بخش و آزادی‌خواهان جهان، الهامِ تازه می‌بخشد. به گواهی تاریخ، تاکنون جنایت و قساوتی به این گستردگی به وقوع نپیوسته، و جهان نیز، شاهد درخشش و نورافشانی این چنین پیوسته، نبوده است.

این‌جانب ضمن سلام و ادای احترام به پیشگاهِ حضرت سیدالشهداء، و یارانِ صدیق و سربلند آن حضرت، و تجلیل از این حماسه‌ی بی‌نظیر، و تشکرّ از برگزارکنندگانِ مجالس حسینی، فرصت را غنیمت می‌دانم و نکاتی را به استحضارِ هموطنان، مهاجرین افغانستانی مقیم کشورهای دیگر و خوانندگان محترم می‌رسانم.

 مُحَرّم، بهانه و فرصتی است برای اظهارِ ادب به ساحتِ سید‌الشهدا و گرامی‌داشتِ حماسه‌سازان دشت کربلا؛ مؤمنین و هموطنان گرامی سعی نمایند مانند همیشه، زمینه­‌های برگزاری مجالس حسینی و استفاده از نورانیّت و معنوّیت این ایّام و مراسم را برای خود، خانواده، فرزندان و شیفتگانِ امام حسین علیه‌السلام فراهم نمایند. طبیعی است از یک‌طرف معرفت، خلوص‌نیّت، پاکیزگی و اَدب، شرطِ حضور و بهره‌مندی از مجالس بوده و از سوی‌دیگر تظاهُر، رقابت­‌های ناسالم و خودنمایی، مضاف بر خسارت دُنیوی، حَسرت و ندامت اُخروی را نیز به دنبال دارد.  

تلاش برای بهبود شرایط زندگی و رفع نارسایی‌های فرهنگی و اجتماعی، تطبیق عدالت در جامعه و مبارزه با ظلم، اجحاف و هر نوع نابرابری، از مهم‌ترین اهدافِ اسلام و قیام حضرت سیدالشهداء علیه‌السلام است. شیرازه و خلاصه‌ی خطابه‌ها و بیانیه‌های امام علیه‌السلام دعوت به زندگی شرافت‌مندانه و پایداری در برابر انحراف و تحریف دین و ایستادگی در برابر تبعیض و بی‌عدالتی در جامعه است: «فَلَعَمری مَا الإِمامُ إلَا العامِلُ بِالكِتابِ، وَ الآخِذُ بِالقِسطِ، وَالدّائِنُ بِالحَقِّ، وَ الحابِسُ نَفسَهُ عَلی ذاتِ اللّهِ» (نامه امام به کوفیان). امام حسین علیه‌السلام سبطِ پیامبر‌(‌ص)، پیشوای مسلمانان و مدافع حق بود؛ قیامِ امام علیه‌السلام، راهِ صحیح و سیره‌ی پیامبر(ص) را دوباره در اذهان زنده کرد:«إنَّما خَرَجتُ لِطَلَبِ الإصلاحِ فی‌ اُمَّةِ جَدّی مُحَمَّدٍ صلی‌الله علیه و‌آله، اُریدُ أن آمُرَ بِالمَعروفِ وَ أنهی عَنِ المُنكَرِ، وَ أسیرَ بِسیرَةِ جَدّی مُحَمَّدٍ صلی‌الله علیه و آله» (نامه‌ی امام به محمد حنفیه). با این وصف، شهادتِ امام و یارانِ فداکار و اسارت اهل‌بیت رسول خدا(ص) توسط مدعیانِ دیانت و پیروی از پیامبر(ص)، مسلمانان را در برابرِ چالش عمیق و پرسش‌های بی‌پاسخ قرار داد:
چرا و چگونه مسلمانان، در کمتر از نیم‌قرن، چنان از اسلام و اهل‌بیت(ع) فاصله گرفتند که شهادت و اسارت اهل‌بیت پیامبر مکرم اسلام(ص) را ایشان را عبادت دانستند؟
اگر نتیجه‌ی نیم‌قرن فاصله‌گرفتن چنین باشد، نتیجه‌ی بیش از ده‌قرن فاصله‌افتادن، چگونه خواهد بود؟
شرایط کنونی اُمّتِ اسلامی و نسبتِ ایشان با سیره و سنّت پیامبر چگونه است؟

 سخنوران، مرثیه‌خوانان و برگزارکنندگانِ مراسم، سه‌رکن اَثَرگذار در کیفیّت و مدیریت مراسم‌های دهه‌ی عاشورا هستند؛ بیان مسایل اعتقادی و شرعی، دعوت به رعایتِ موازین اخلاقی، تبیینِ صحیحِ معارف قرآن و اهل‌بیت علیهم‌السلام، استفاده از مطالب و مقاتلِ معتبر، توجه به حفظِ حریم و کیان خانواده، احترام و تکریم موسفیدان و بزرگ‌سالان، توجه به وضعِ تعلیم و تربیّت فرزندان، امر به معروف و نهی از منکر، استفاده دُرست از جوانی و فرصت‌های عمر و بیان ناهنجارهای اجتماعی و عُرفیات خلافِ موازین شرعی، از وظایفِ مهم خطباء و سخنوران محترم است. موارد ذکر شده نسبت به هموطناِن مهاجرِ مقیم کشورهای دیگر، از اهمیّت و ضرورت بیشتر برخوردار است. مرثیه‌خوانان و نوحه‌خوانان عزیز نیز کوشش نمایند با استفاده از مضامین و مراثی مُحکم و متنِ مُتقن، یادِ و مصیبتِ شهادتِ سید‌الشهداء و یارانِ بزرگوار آن حضرت را در دل‌های عاشقان و سینه‌زنانِ حسینی، ماندگار نمایند؛ در این میان، سهم و نقشِ مُتولّیان و مدیرانِ برگزاری مراسم از همه سنگین­‌تر است. مدیریّتِ مناسب مراسم، استفاه‌ی صحیح از این فرصت و ظرفیّت عظیم، عدمِ مزاحمت برای همسایگان و اهالی محل، جلوگیری از اسراف و مصرف بی‌رویه، پوششِ مناسبِ سینه‌زنان، ممانعت از زنجیرهای نامتعارف و دستگیری از نیازمندان و مستمندانِ جامعه، از وظایف مهم ایشان و تمام عزادارانِ حسینی است.

 حفظِ اتحاد و دعوت به یک‌پارچگیِ مردم از توصیه‌های مهم پیشوایان دین است؛ تمامِ انبیاء الهی مردم را به توحید و وحدت فرا خوانده‌اند و از تقابل و رویارویی و نفی یکدیگر، برحذر داشته‌اند؛ وجودِ مبارک امیرالمؤمنین علیه‌السلام در نهج‌البلاغه بیانی دارد که باید تمام اُمّت‌ها و ملّت‌ها آن را سرلوحه‌ی خویش سازند. حضرت علیه‌السلام می‌فرماید: خداوند هیچ اُمّتی را از مجرای اختلاف به سمت خیر و سعادت رهنمون نگردانده و کسانی که از جمع و جماعت و جامعه فاصله می‌گیرند، در نهایت طُعمه‌ی شیطان خواهد شد. «إِیَّاکُمْ وَ الْفُرْقَةَ! فَإِنَّ الشَّاذَّ مِنَ النَّاسِ لِلشَّیْطَانِ کَمَا أَنَّ الشَّاذَّ مِنَ الْغَنَمِ لِلذِّئْبِ» (‌نهج‌البلاغه، خطبه ۱۲۷). این یک سُنّتِ همیشه جاری الهی و قابل انطباق بر همه ملّت­‌ها است. می‌دانیم چندین دهه است که رنج­‌ها و مصائب بی­‌شماری گریبان‌ِ مردم مظلوم افغانستان را گرفته است؛ و باز به خوبی می‌دانیم: ریشه و اساس اصلی این مصائب، تخلّف از قانون، عدمِ تحمّلِ یکدیگر و اختلاف داخلی است. از این‌رو، ملّت افغانستان، بیشتر از هر ملّتی و بیشتر از هر دردی، نیازمند درمان درد اختلاف، رعایت مصالح کلان کشور و تَحمّل یکدیگر هستند. از عالمان دینی، اساتید و فرهنگیان مُتعَهّد، مُعلّمان و مُحصّلان ارجمند، رسانه­‌ها، مُبلّغانِ عاشورای حسینی و به خصوص مُتولّیانِ اُمورِ کشور و دیگر اقشار جامعه، انتظار می‌رود نسبت به این مهم، عنایت بیشتر داشته باشند و نگذارند ریشه­‌های این غُدّه‌ی سرطانی، بیش از این، از هموطنان عزیز، قربانی بگیرد و زمینه‌های بی‌سروسامانی و ویرانی کشور را فراهم نماید.

در خاتمه، بار دیگر فرارسیدنِ سالروزِ حماسه‌ی جاودان قیامِ سید‌الشهداء علیه‌السلام را گرامی می‌دارم و همگان را به عبرت‌گیری و پندآموزی از پیامِ قیامِ حیات‌بخش آن امام همام علیه‌السلام فرا می‌خوانم.

السّلامُ عَلَینا و علی عبادِالله الصّالِحِین.
محمدباقر فاضلی بهسودی
حوزه‌ی علمیه قم
۶ اسد ۱۴۰۱ شمسی برابر با ۲۸ ذی‌حجه ۱۴۴۴ق


چاپ  

نظرات (0)

هیچ نظری در اینجا وجود ندارد

نظر خود را اضافه کنید.

  1. ارسال نظر بعنوان یک مهمان ثبت نام یا ورود به حساب کاربری خود.
پیوست ها (0 / 3)
مکان خود را به اشتراک بگذارید