۞ سفارش :
سفارش_مرجع_عالیقدر جهان تشیع حضرت آیت الله العظمی فاضلی بهسودی (مدظله العالی) برای_رفع_گرفتاری و برطرف شدن مشکلات و امراض ویروسی... به_روایت از مولا امیرالمومنین علی علیه السلام، که فرمودند: کسی که این شش آیه را در هر صبح قرائت کند خداوند متعال او را از هر بدی کفایت می‌کند حتی اگر خودش را به هلاکت بیندازند:..

  • شناسه : 891
  • 31 مارس 2020 - 2:44
  • 937 بازدید
  • ارسال توسط :

احكام حواله دادن

مسأله ۲۴۳۷) اگر انسان طلب‌كار خود را حواله بدهد كه طلب خود را از ديگرى بگيرد و طلب‌كار قبول نمايد، بعد از آن‌که حواله با شرایطى كه بعداً گفته می‌شود درست شد، كسى كه به او حواله شده بدهكار می‌شود، و ديگر طلب‌كار نمی‌تواند طلبى را كه دارد از بدهكار اولى مطالبه نمايد.

مسأله ۲۴۳۸) بدهكار و طلب‌كار بايد مكلف و عاقل باشند و كسى آنها را مجبور نكرده باشد و نيز بايد سفيه نباشند، يعنى مال خود را در كارهاى بيهوده مصرف نكنند، و معتبر است نيز بدهكار و طلب‌كار مفلس نباشند، بلى اگر حواله بر شخص بدهکار نباشد، حواله دهنده اگرچه مفلس باشد، اشكال ندارد.

مسأله ۲۴۳۹) حواله دادن بر كسى كه بدهكار نيست، در صورتى درست است كه او قبول كند، و نيز اگر انسان بخواهد به كسى كه جنس بدهكار است، جنس ديگر حواله دهد، مثلاً به كسى كه جو بدهكار است گندم حواله دهد، تا او قبول نكند حواله صحيح نيست.

مسأله ۲۴۴۰) موقعى كه انسان حواله می‌دهد بايد بدهكار باشد، پس اگر بخواهد از كسى قرض كند، تا وقتى كه از او قرض نكرده بنا بر احتياط واجب نمی‌تواند او را به كسى حواله دهد كه آنچه را بعداً قرض می‌دهد از آن كس بگيرد.

مسأله ۲۴۴۱) حواله دهنده و طلب‌كار بايد مقدار حواله و جنس آن را بدانند، پس اگر مثلاً ده سير گندم و ده تومان پول به يك نفر بدهكار باشد و به او بگويد يكى از دو طلب خود را از فلانى بگير و آن را معين نكند حواله درست نيست.

مسأله ۲۴۴۲) اگر بدهى واقعاً معين باشد ولى بدهكار و طلب‌كار در موقع حواله دادن، مقدار آن يا جنس آن را ندانند حواله صحيح است، مثلاً اگر طلب كسى را در دفتر نوشته باشد و پيش از ديدن دفتر حواله بدهد و بعد دفتر را ببيند و به طلب‌كار مقدار طلبش را بگويد، حواله صحيح می‌باشد.

مسأله ۲۴۴۳) طلب‌كار می‌تواند حواله را قبول نكند، اگرچه كسى كه به او حواله شده فقير نباشد و در پرداختن حواله هم كوتاهى ننمايد.

مسأله ۲۴۴۴) اگر كسى كه به حواله دهنده بدهكار نيست، حواله را قبول كند، پيش از پرداختن حواله نمی‌تواند مقدار حواله را از حواله دهنده بگيرد و اگر طلب‌كار طلب خود را به مقدار كمتر صلح كند، كسى كه حواله را قبول كرده، فقط همان مقدار را می‌تواند از حواله دهنده مطالبه نمايد.

مسأله ۲۴۴۵) بعد از آن‌که حواله درست شد، حواله دهنده و كسى كه به او حواله شده، نمى‌توانند حواله را به‌هم بزنند، و هرگاه كسى كه به او حواله شده در موقع حواله فقير نباشد، اگرچه بعداً فقير شود طلب‌كار هم نمی‌تواند حواله را به‌هم بزند. همچنين است اگر موقع حواله فقير باشد و طلب‌كار بداند كه فقير است ولى اگر نداند كه فقير است و بعد بفهمد، اگرچه در آن وقت مالدار شده باشد طلب‌كار می‌تواند حواله را به‌هم بزند و طلب خود را از حواله دهنده بگيرد.

مسأله ۲۴۴۶) اگر بدهكار و طلب‌كار و كسى كه به او حواله شده در صورتى كه قبول او در صحت حواله معتبر باشد يا يكى از آنان براى خود حق به‎هم زدن حواله را قرار دهند، مطابق قرارى كه گذاشته‌اند مى‌توانند حواله را به‌هم بزنند.

مسأله ۲۴۴۷) اگر حواله دهنده خودش طلب طلب‌كار را بدهد، چنانچه به خواهش كسى كه به او حواله شده و مديون حواله دهنده بوده، داده است می‌تواند چيزى را كه داده از او بگيرد، و اگر بدون خواهش او داده و قصدش اين بوده كه عوض آن را نگيرد يا این‌که او مديون حواله دهنده نبوده، نمی‌تواند چيزى را كه داده از او مطالبه نمايد.

پاسخ دادن

ایمیل شما منتشر نمی شود. فیلدهای ضروری را کامل کنید. *

*